Het is lastig in woorden uit te drukken welke onuitwisbare indruk het werk van Lieke Marsman op mij heeft achtergelaten door de jaren heen. Ik wist dat het ooit vandaag zou zijn en iemand me zou vragen of ik het nieuws al had bekeken, dat ik de krantenkop zou zien en zou huilen. Om wat ze nog te zeggen had, om wat ik nog had willen lezen, om de glimp die ik heb mogen opvangen van een verder onbekende, zoals je soms makkelijker om vreemden dan om vrienden kunt rouwen.
Ik hoop dat ze haar hond nog kan horen drinken.

Voor wie ook een groot gemis voelt, in het Nederlands letterenlandschap of persoonlijk, onthoud:

Hoe lang de dag ook leek, het was een snipper.
Hoe kort de dag ook lijkt, er is nog tijd.

uit: ‘Oneindigheid van tijd en ruimte’

Voor wie het nooit zal zien, een gedicht dat ik schreef rond februari 2023, tussen het lezen van haar verzamelde gedichten door:

LIEKE, Chronisch ziek, wie, ik? Dat ben ik niet, niet fysiek, ik functioneer op goede dagen, kan nog een huisgenoot om pasta vragen als ik voor bestellen niet goed genoeg weet waar ik zin in heb of wat zin is en wie dat dan nog heeft. Soms kan ik na een halve dag thuiskantoren nog een handvol bont uit de zinkende wasmand hozen, de druipende bende binnen drie afleveringen Dickinson op knijpers hangen om twee maanden, drie seizoenen later af te halen, ongevouwen te verbergen in een lade. Waarom is het zo dat telkens als er om genade gebeden moet worden, ik al van mijn geloof gevallen ben? Misschien zou het marketingtechnisch geen enkel kwaad kunnen om ziek te zijn, maar wat koopt een mens voor een carrière, als elke ochtend een ontwaken is vol weet van nu nog niet, nog even nog, nog niet? Eigen eindigheid peddelen we allen tegemoet, maar niet allemaal zeilen we klippers over golven wasgoed, met piratenhoed in hand, het gore lef om te willen blijven bestaan, in een wereld die je nooit gewild heeft, je kostenposten net zo lief teruggeplunderd ziet. Er rest ons uiteindelijk niets dan kunst, de kunst te falen en gefaald te hebben, en de kunstenaars die je dat lieten. — EUPHEMIA

Ontdek meer van Euphemia Ophelders

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.